Życiorys kandydata
Tadeusz
Porada urodził się 29 stycznia 1934 roku w Podzamczu koło
Ogrodzieńca. Po maturze, w Technikum Mechanicznym w Zawierciu,
studiował na Wydziale Budowy Maszyn na Politechnice Gliwickiej,
który ukończył w 1962 roku. Po studiach pracował
kilkanaście lat w biurach projektów w Gliwicach, między
innymi w „Bibrohut”, „Prosynchem”, Zakładach
Konstrukcyjno-Mechanizacyjnych Przemysłu Węglowego ZKMPW jako
samodzielny konstruktor prowadzący, a później w Częstochowie
w Biurze Konstrukcyjnym przy Zakładzie Remontowo - Montażowym
Płyt, Sklejek i Zapałek Przemysłu Drzewnego w Koniecpolu jako
kierownik biura konstrukcyjno-machnizacyjnego. Jest inżynierem
górniczym III i II stopnia, autorem i współautorem
kilku patentów i kilkunastu wzorów użytkowych.
19
listopada 1975 roku doznał bardzo ciężkich obrażeń jako
uczestnik zbiorowego wypadku samochodowego w drodze na delegację
służbową. W wyniku tego zdarzenia stał się osobą
niepełnosprawną, niezdolną do pracy i musiał się pożegnać z
karierą zawodową.
Od
1979 roku rozpoczął pracę społeczną na rzecz środowiska osób
niepełnosprawnych współorganizując wczaso-rekolekcje w
Olsztynie, zbierając na ten cel fundusze.
Po
zamachu na życie Ojca Świętego Jana Pawła II 13 maja 1981 roku
był pomysłodawcą, aby w Olsztynie czcząc Naszego Papieża,
wybudować pomnik w postaci Ośrodka Rehabilitacyjnego Jego Imienia.
Z
inicjatywy Tadeusza Porady w 1989 roku powołano i zarejestrowano w
Urzędzie Gminy w Olsztynie Komitet Budowy Ośrodka Rehabilitacyjnego
im. Jana Pawła II, który w 1993 roku przekształcił się w
Stowarzyszenie Ludzi Otwartych Serc „LOS” w Olsztynie koło
Częstochowy. Tadeusz Porada był przewodniczącym Komitetu, a
później prezesem Stowarzyszenia, którą to funkcję
sprawuje nadal.
Jego
staraniem gmina przekazała na wieczystą dzierżawę działkę przy
ul. Mstowskiej w Olsztynie, a Stowarzyszenie wykupiło stojący na
niej budynek. Dokonano też zakupu materiałów budowlanych na
pierwszy etap budowy. Wykonano projekt wstępny, kosztorys i makietę
przyszłego Ośrodka Rehabilitacyjnego. Opracowano i złożono
wnioski do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych w Warszawie, do fundacji holenderskiej i fundacji
kanadyjskiej o dofinansowanie budowy.
Od
1995 roku staraniem Tadeusza Porady Stowarzyszenie organizuje turnusy
rehabilitacyjne nad morzem i w górach, z których
skorzystało do tej pory około 2000 osób.
W
1996 roku zaangażował się i wygrał sprawę przywrócenia
bezpłatnego zaopatrzenia osób niepełnosprawnych w środki
pomocnicze na terenie całej Polski.
Dzięki
jego staraniom, przekonywaniem mieszkańców, radnych, posłów:
-
otwarto
w Częstochowie w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. W.
Orłowskiego przychodnię stomatologiczną dla osób z
porażeniem mózgowym;
-
otwarto
sklep ortopedyczny w Częstochowie „Medort”;
-
uruchomiono
windę w gmachu Urzędu Miasta w Częstochowie;
-
wykonano
podjazd do gmachu Starostwa;
-
przystosowano
toalety dla osób niepełnosprawnych w Szkole Podstawowej w
Olsztynie;
-
wykonano
publiczną toaletę w Olsztynie przystosowaną dla osób na
wózkach inwalidzkich oraz część chodnika;
-
wykonano
projekt podjazdu do Ośrodka Zdrowia w Olsztynie;
-
był
pomysłodawcą i wykonawcą projektu na likwidację barier
architektonicznych dla wszystkich szkół w gminie, dla
przedszkola, ośrodków zdrowia, w budynku gminy, ciągów
komunikacyjnych w Olsztynie oraz ścieżek przystosowanych dla osób
na wózkach inwalidzkich na zamek i w kompleksie Sokolich Gór.
Od
momentu powstania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych i możliwości uzyskiwania przez osoby
niepełnosprawne dofinansowania na różne projekty pomagał w
opracowaniu wniosków na likwidację barier architektonicznych
w mieszkaniach, na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, samochodów,
wózków inwalidzkich o napędzie elektrycznym,
parapodiów, podnośników do wanien, łóżek
ortopedycznych, materacy i poduszek przeciwodleżynowych, chodzików,
rowerków trójkołowych, komputerów, na
instalację wind w budynkach prywatnych.
Pomagał
w uzyskaniu pracy w Zakładach Pracy Chronionej (40 osób),
pomógł w bezpłatnej instalacji linii telefonicznych w
mieszkaniach osób niepełnosprawnych (4 osoby). Pomaga w
wypełnianiu wniosków o uzyskanie stopnia niepełnosprawności.
Średnio rocznie kilkadziesiąt osób ma wypełniony przez
niego wniosek na dofinansowanie i uzyskuje potrzebny sprzęt lub
likwidację barier architektonicznych.
Na
bieżąco telefonicznie informuje o prawach i przywilejach osób
niepełnosprawnych.
Jest
pomysłodawcą listów otwartych :
-
w sprawie odpłatności za środki pomocnicze;
-
w sprawie niesprawiedliwego obniżenia rent socjalnych i rodzinnych;
-
w sprawie odpłatności opiekuna na turnusie rehabilitacyjnym.
Od
1998 roku Stowarzyszenie przygotowywało się do uruchomienia NZOZ-u
Zakładu Ortopedyczno – Rehabilitacyjnego im. Jana Pawła II w
Olsztynie wykonując generalny remont wykupionego od gminy budynku.
Remont wykonano w w 90 % własnymi siłami społecznie.
W
lipcu 2002 roku po podpisaniu z Narodowym Funduszem Zdrowia kontraktu
na zabiegi rehabilitacyjne i porady lekarskie nastąpiło otwarcie
Zakładu.
Z
inicjatywy Tadeusza Porady w 2002 roku wykonano w Zakładzie
dwukrotnie bezpłatne badanie osteoporozy u 250 osób oraz
wykonano profilaktyczne badania dzieci i młodzieży w wieku od 5 do
15 lat w gminie Olsztyn według autorskiego programu prozdrowotnego
„Wady postawy”, przebadano 813 osób. Poważne schorzenia
narządu ruchu wykryto u 110 osób, które skierowano na
leczenie do Zakładu Ortopedyczno-Rehabilitacyjnego Olsztynie
udostępniając otrzymanie sprzętu rehabilitacyjnego na wniosek
lekarski w postaci bucików ortopedycznych i prostotrzymaczy.
Do gimnastyki korekcyjnej w szkołach według ukierunkowanego
programu zakwalifikowano 89 osób.
Tadeusz
Porada był radnym gminy w pierwszej kadencji samorządowej. Obecnie
jest wiceprzewodniczącym Rady Społecznej przy Staroście Powiatu
Częstochowskiego i jest członkiem Komisji Opiniująco – Doradczej
do rozpatrywania wniosków osób ubiegających się o
dofinansowanie z PFRON.
W
wyniku usilnych starań, jeszcze za czasów władz
komunistycznych przed stanem wojennym udowodnił, że historycznie
rynek w Olsztynie nazywa się placem marszałka Józefa
Piłsudskiego i spowodował wówczas oficjalne przywrócenie
tej nazwy.